Archive for August, 2005Paalis n pla ako ng biglang nag-pop up sa explorer ang page n ito… uhmm… hindi ko tlga alam kung bkit ko cya idinikit dito pero… ayan…ay, dinidedicate ko nlng pla ito kay madz (c cayo, ung clasmate ko) minsan kac kpg magkasama kmi, hinihiling nya na sana kaya din nyang gumawa ng mga hand seals… kaya heto!
Hanggang sa pagupo sa harap ng pc… hindi ko prin mpigilang bumuntong hininga… Hay… ………………….. HAY… ………………….. cno bng hnd mapapabuntong hininga as isang araw n puno ng frustration? ………………….. Hay… (ano n nga bang sasabihin ko? uhmm….) ………………….. Hay… (—————————–) Hhaaay… (ano ba yan! puro buntong hininga nlng ba?) Hay!!! (bka magkaroon na ko ng metabolic alkalosis nito…hmm) (………………….) (NAKOW!!! —speaking of metabolic crap, my midterm p pla sa intensive sa saturday… HAY… ano ba nmn yan…——- sandali, ano pang gngawa ko rito?! dpat ng-aaral n ko!! ano b nmn yan!! cge na… adios!)
* Lord, sana nmn po makalimutan muna ni sir mging sadista dis tym… ipahatid nyo nmn po sna sa knya na mhalaga rin ang figures ng grade nmin… sana po mging pangTAO nmn ung exam nya… pls po Lord… TY po! hay… August 13, 2004: Saturday Sabi ko minsan (sa isip lang nmn) nakakainis ang mga taong naglalabas ng sama ng loob sa mga online journals (tulad ng mga blog na ganito) pero… minsan lng.. ngaun lng, masubukan nga. Grrrraarrrr!!!! Wahhhh!!!! Grrrrrrr!!! Rrrroooarrr!!! Darn jeepney drivers! Sumpain!!!! Waaaaaaaaahhhhhhh!!!— hay (hinga ng malalim) Okei nmn tlga ang araw na ito: malamig ang hangin, halos walang ulan, i had my breakfast ng hindi ngmamadali, nakangiti p nga ako paglabas ko ng bahay… Im in a good disposition pag-alis ko ng bahay. Ewan ko ba! (actually alam ko tlga) everything started after kung sumakay sa jeep na ito at magbayad ng pamasahe going round table. I paid a twenty peso bill, snbi ko ung destination ko pati ung origin ko (kung san ako sumakay) binanggit ko pa ung profession ko "studyante lang po". Usually, 9 pesos ang sinisingil ng mga matitinong driver, 8 pesos kpg mababait (pero rare masyado) kapg mautak n driver, 10 pesos… Pero ang driver na ito, matapos tanggapin ang bayad ko ay nagsukli ng 7 pesos! sinisinngil nya ako ng 13 pesos pra sa alanganing 8 kilometers kong byahe! kung piso lng cguro ang deperensya, i could have let that pass… pero hindi! Tatlong piso ata un! Pero sabi ko nga knna, maganda ang disposition ko– kya i asked the driver, "why the hell are u taking 13 pesos for my fare considering im only a student?" (tagalog tlga ung pagkatanong ko, instead na hell, "po" ung gnamit ko-ala lng). In response, Nag-abot cya ng piso… "what?! Kulang prin!" (sabi ko sa isip ko) I could have stop it there, pero i can’t just let injustice prevail! palibhasa i had a satisfying breakfast, sabi ko "manong, kulang pa po… hindi ba 9 pesos lng po ang studyante hanggang roundtable?" To make the story short.. the quest for my change went through a long exchange of argument—> from whats written in the tariffa, number of kilometers, number of years of being a driver, number of years being a passenger and a student until to the review of previous tariffa. I know i have a point (a very big and obvious point) and i’am not just going to give up on that point. It seems the driver has the same feeling… to make the story short, the darn driver got pissed off, he asked me to transfer to another jeepney. Slightly nagulat, kinuha ko ung twenty pesos ko at bumaba ng jeep. Sa isip isip ko.. obvious nmn sa tariffa ung fare price…bkt gnun cya? Anyway, medyo nkkhiya and medyo summa tlga ung loob ko, naksakay na ako sa bagng jeep iniisip ko prin cya… pero, sa kabilang banda, natuwa nmn ako sa resulta ng aming arguement… sa haba kasi ng tinakbo ng aming usapan, nkarating na kmi ng espanya.. hehe ung 9 pesos ko n fare, nging 7 nlng! Saya noh.. |
||||||||||||||
Mandigo theme by tom
Entries (RSS)
and Comments (RSS).
sana lang mabasa n nya pra mkpgsimula na cyang magpractice. 
02 
03 
05 
06 
08 
09 
11 
12 
