Just Kidding: The Serious Side of Me

Bago ako umupo sa harapan ng pc na ito… i know (deep in my heart- hehe) and im sure na may ilalagay ako- ittype ba. Pero… tsenen! Eto, blanko nnmn ako… *grin*

Ah! tama, i remember na…:)

Itutuloy ko nga pala yung isang entry dito…ung inabutan ng closing? ung may kwan, tungko sa julubi? (parang ang awkward namng magpa-alala,nway:)

Ang totoo, wala na sana akong balak ituloy pa un… (u know nmn, past is past –*koneksiyon?*) I just had the thougt of continuing it when a dear friend, tawagin nlng natin siya sa pangalang Nicole (di tunay na pangalan) who happened to have read the previous entry, forecasted (or ask ata?) this thoughts to me…

"… Parang ngguilty ka ba kasi ginagawa nung matandang ginang yung dapat ikaw ang gumagawa…?" (basta parang gnun ung statement… cenxia na.:)

In response to the question… wala, silence.. and smile din pala. pero nung moment na un, i was thinking, reflecting… ganun nga ba ung saloobin ko sa issue na un?

Sa lipunan natin ngaun, kung saan ang mga mabuti at masamang gawa ay napaghihiwalay ng napaka-nipis na linya, i just cant say na ng-guilty nga ako on the grounds na hindi ako ang nagbibigay ng limos…

Sa dami ng mapagsamantala, sa dami masamang bisyo na pdeng kahinatnan ng nilimos mo…Siguro nmn everyone can understand.

Hmm.. though sa kabilang banda, i could have been… pero hindi tlga eh, i hadnt had any affection towards dun sa nilimusan… (parang ang mean noh) pero seriously, kahit sino i guess would feel the same if they saw ung nilimusan nung ginang… nasa 40’s na babae, on good condition… pedeng-pede pa syang magtrabaho… Sobrang layo ng pagkakaiba kumpara dun sa ginang na nagbigay ng limos which sa kalagayan nya dapat ay nagpapahinga nalang at inaalagaan…

Sa tingin ko, ang totoo, masnagi-guilty ako dahil wala akong nagawa para sa ginang na nagbigay ng limos.. para kasing nung sandaling yun parang napakaself-less ng ginawa nya… hindi man lang nya ngawang isipin ang sarili nya.. ang pkiramdam ko tlga nun parang she deserves a reward… o kaya ay hug (corny?)… kahit sana haplos sa balikat… Hay… and i can’t give her that…

May katwiran ba yun? hay… 

Hay.. cguro npaka wierd yung pkiramdam… pero gnun eh…

But then, yun lng…

Narealize ko, as I was about to click that save button… Hindi ko pala tlga alam ang nararamdaman ko regarding the issue, not until now (awhile ago)… sobrang dami kasing saloobin, damdamin…pero ayan.. atleast though may na isolate ako… Kasang-a sang-ayon ba yun? Hehe… cge na…

This entry was posted on Wednesday, July 19th, 2006 at 6:20 am and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.