Minsan…sa kabila ng kabusy-han sa buhay at sang katerbang pagkaka-abalahan at pagkakapaguran… may point ata talaga sa life ng isang tao na bigla ka nlng mapapahinto sa gingawa… mapapabuntong hininga… mapapatingin sa pinakamalapit na kalayuan…at mpapa-isip ng malalim… "Ano nga kayang ulam for lunch?"
Hay… Its like, two months nalang board exam na… so far ang mga ka-batch ko ay abala na sa pag-aayos ng mga papeles at nag-ccmula na ulit mag-enrol sa mga review centers.. samantalang ako, sa kabilang banda… heto… petix (tama ba ung spelling?)
i know… kung gusto maraming tlgang paraan… *ting* oops! there goes a bright idea.. cge, i’ll go na and do something– worthwhile… uhu..
besides, im hungry nrin tlga. 
Entries (RSS)